Świat Podróży Kolejowych

Obserwuj nas


Mapa odwiedzin


Statystyki od 25.04.2017 r.

Free counters!
Strona zakończyła działalność. Informacje w artykułach mogą być nieaktualne.

SURINAM




Ostatnia aktualizacja: 13.10.2015

Surinam, dawniej Gujana Holenderska, to mało znane Polakom państwo w Ameryce Południowej, wciśnięte między Gujanę i Gujanę Francuską. O Surinamie bardzo rzadko możemy przeczytać w mediach, poza Paramaribo nie ma tu większych miast, a większość osiedli ludzkich, dróg i atrakcji turystycznych leży na północy kraju. Południe to dżungla - konsekwentnie wycinana, w związku z wycinką drzew można czasami przeczytać o kampaniach na rzecz ratowania leniwców. W Surinamie dawniej działało kilka kolei przemysłowych, obecnie powinny kończyć się prace przy odbudowie linii z Paramaribo do Onerwacht.

Planowana reaktywacja linii Paramaribo - Onverwacht


5 listopada 2014 rząd Surinamu ogłosił plan budowy linii kolejowej pomiędzy stolicą kraju – Paramaribo a przedmieściami Onverwacht. Wykonawcą prawdopodobnie będzie holenderska firma Strukton Systems, a pieniądze na budowę linii będą pochodziły z kredytu udzielonego przez holenderski bank ING. Wartość kontraktu szacuje się na 130 milionów euro.

Długość linii kolejowej wyniesie 29 kilometrów, Będzie to linia dwutorowa, niezelektryfikowana. Pociągi mają w założeniu kursować co 15 minut, a przejazd pomiędzy Paramaribo a Onverwacht ma trwać pół godziny. Oprócz stacji początkowej i końcowej pociąg zatrzyma się na sześciu stacjach pośrednich. Do obsługi połączeń władze Surinamu zamierzają zakupić od pięciu do ośmiu spalinowych zespołów trakcyjnych, z których każdy będzie mógł pomieścić 250 pasażerów. W przyszłości planuje się wydłużenie linii do lotniska międzynarodowego w Paramaribo.

Linia kolejowa ma rozładować coraz większe korki w Paramaribo oraz na drodze pomiędzy stolicą a Onverwacht. Szybki i komfortowy przejazd ułatwi dojazd z miejscowości pomiędzy tymi miastami do szkół, pracy, czy do placówek opieki zdrowotnej. Zakończenie budowy planowane jest na przełomie 2015 i 2016 roku.

Tak mają wyglądać nowe pociągi w Surinamie (fot. materiały prasowe rządu Surinamu)


Kolej cukrownicza w Mariënburg


Najstarsza kolej w Surinamie to oddana do użytku w 1882 roku kolej cukrownicza w Mariënburg. Informacje na temat długości linii i jej krótkich odgałęzień są rozbieżne na różnych stronach. Kolej woziła nie tylko trzcinę cukrową z pól do cukrowni, ale również robotników. Ponadto uruchamiano pociągi przewożące uczniów do niedalekiej szkoły.

Cukrownię zamknięto w 1986 roku, dziś kompleks dawnego zakładu można zwiedzać z przewodnikiem. Co ciekawe, zachowało się sporo wyposażenia dawnej kolejki - pozostałości po lokomotywach i wagonikach. Miejsce cieszy się dużą popularnością wsród turystów.

Mało się mówi o krwawym epizodzie z dziejów tego miejsca - w 1902 roku wybuchł tu bunt przeciwko warunkom pracy i molestowaniu seksualnemu zatrudnionych pobiet. Bunt został krwawo stłumiony. 16 pracowników zostało zabitych i pochowanych w nieoznaczonym grobie. W ostatnich latach wznowiono poszukiwania miejsca pochówku zabitych, a niektóre ze stron internetowych wspominają o pomniku, nie mogę jednak zweryfikować tych informacji.

www.internationalsteam.co.uk/trains/surinam04.htm - szczegółowe informacje + zdjęcia.
Album z podróży po Surinamie. - kilka zdjęć dawnej cukrowni.

Lawa Railway


Lawa Railway to nazwa linii kolejowej z Paramaribo do miasteczka Brownsweg (175 km). Linię zbudowano w latach 1905-1912 w celu transportu złota wydobywanego na terenach wzdłuż rzeki Lawa. Regularne przewozy pasażerskie uruchomiono początkowo na odcinku Paramaribo - Lelydorp (dawniej Kofidjompo), później zostały wydłużone do Onverwacht, następnie do Kwakoegron. W latach pięćdziesiątych XX wieku sprowadzono szynobusy do obsługi pociągów pasażerskich. Od lat sześćdziesiątych XX wieku stopniowo zamykano niektóre sekcje linii. Przewoźnik narodowy Surinamu nazywał się Suriname Landspoorweg.

W 2012 roku rząd Surinamu zdecydował o rozebraniu torów i pozostałości kolei nva odcinku Onerwacht - Brownsweg. W Onverwacht znajduje się cmentarzysko wagonów i lokomotyw, niszczejących bez żadnego zainteresowania surinamskiego rządu.

Informacja + zdjęcie na stronie wsi Lelydorp

Kolej w dystrykcie Marowijne


Na przełomie XIX i XX wieku na obszarze dystryktu Marowijne odkryto bogate złoża surowców mineralnych, między innymi boksytów. W 1899 roku założono "Marowijne Company", kompanię zajmującą się wydobyciem złota. Działalność kompanii mieli nadzorować Amerykanie - Howard A. Pedrick i Robert H. Foederer. 3 listopada 1900 roku do Surinamu przypłynęły dwie lokomotywy - jedna to parowóz wyprodukowany w 1878 roku w Baldwin Locomotive Works w Filadelfii, o drugiej lokomotywie nic nie wiadomo. Oprócz lokomotyw przypłynęły między innymi wagony do przewozu surowców mineralnych oraz szyny, których wystarczyło na pięć kilometrów linii. Łącznie zamierzano wybudować 25 kilometrów linii z kopalni złota do lewego brzegu rzeki Marowijne, gdzie odbywałoby się płukanie złota. Kolej działała od 1901 roku w bardzo ograniczonym zakresie - wydobyte złoto znikało w tajemniczych okolicznościach, więc pociągi służyły do transportu robotników. Już w 1901 roku Howard A. Pedrick wrócił do Stanów Zjednoczonych, a sześć lat później kopalnię i przyległą infrastrukturę, łącznie z kolejką, sprzedano. Wagony i lokomotywy zostały porzucone w dżungli, gdzie można je zobaczyć do dziś w Pakira Creek, 5 kilometrów od brzegu rzeki.

Inwestycja w kopalnię złota była wyjątkowo pechowa. Jako ciekawostkę należy podać, że statek, którym lokomotywy i wagony przypłynęły do Surinamu, w drodze powrotnej zaginął bez śladu.

www.suriname.nu/302ges/archi9.html - jeden z artykułów.
www.internationalsteam.co.uk/trains/surinam05.htm - opis + zdjęcia.
Album z archiwalnym zdjęciami z dystryktu Marowijne, są również zdjęcia kolejek.

Kolej w Moengo


W ramach działalności kompanii Surinaamsche Bauxite Maatschappij wybudowano piętnastokilometrową linię kolei wąskotorowej z portu Moengo nad rzekę Cottica około 1922 roku. W latach 1971-1975 wybudowano dwie boczne linie. Nie wiadomo, jak długo kolej działała, po jakimś czasie została rozebrana, a w miejsce torów wybudowano drogę. Kolejka służyła do przewozu boksytów. Sam port Moengo i wioska o tej samej nazwie zostały założone w 1919 roku. W okolicy do dziś prowadzona jest działalność boksytów, a eksport boksytów stanowi jedno z najważniejszych źródeł dochodu Surinamu.

Kolej w Paranam


Inna linia kolei przeznaczona do transportu boksytów powstała w 1939 roku w Paranam. Linia wąskotorowa o długości 6,5 km łączyła kopalnię Topibo/de Vrijheid z zakładem metalurgicznym wybudowanym w 1939 roku na miejscu dawnej plantacji cukru Klein Curaçao. W 1949 roku złoża kopalni Topibo/de Vrijheid zostały wyczerpane, przez cztery lata kolejka służyła do transportu boksytów z innych kopalń. 30.12.1953 roku kolej zamknięto i rozebrano, pozostałości przetransportowano do Moengo. W Paranam do dziś działa potężna huta aluminium.

www.alcoa.com/suriname/en/news/PDFs/2006_newsletters/Bauxco07.pdf

Kolej w Apoera


W 1961 roku w zachodnim Surinamie, przy granicy z Gujaną, odkryto bogate złoża boksytów. Wzdłuż rzeki Corantijn wybudowano kanał dla statków towarowych, dzięki czemu mogły one dopłynąć aż do miasta Apoera - 60 kilometrów w głąb lądu od wybrzeża Oceanu Atlantyckiego. Z Apoery poprowadzono linię kolejową normalnotorową o długości 77.5 km do kopalń w okolicy Kamp 52 i Bakhuis. Budowę zakończono w 1979 roku - na wyposażeniu kolei było 5 lokomotyw spalinowych i 270 wagonów towarowych. Ze względu na trudności z uzyskaniem koncesji kolej nigdy nie pełniła swojej funkcji, a wojna domowa z 1986 roku przekreśliła wszelkie plany wykorzystania linii kolejowej na większą skalę.

Po kolei pozostały niszczejące lokomotywy w dawnej lokomotywowni i w krzakach nad rzeką w mieście Apoera.

Album z wycieczki do Apoery i gór Bakhuis, kilka zdjęć pozostałości po kolei.


Cmentarzysko kolejowe w Onverwacht
(aut. Mark Ahsmann, CC-BY-SA, Wikimedia Commons)

Cmentarzysko kolejowe w Onverwacht
(aut. Mark Ahsmann, CC-BY-SA, Wikimedia Commons)