Świat Podróży Kolejowych

Obserwuj nas


Mapa odwiedzin


Statystyki od 25.04.2017 r.

Free counters!

INDONEZJA






Przewoźnik narodowy: PT Kereta Api
Strona internetowa: www.kereta-api.co.id
Ostatnia aktualizacja: 07.10.2013
Spis treści:
1. Rozkład jazdy i ceny
2. Podstawowe informacje
3. Pociągi retro w Surakarcie
4. Kolejka leśna w Cepu
5. Muzeum Kolejnictwa w Ambarawie
6. Muzeum Kolejnictwa w Sawahlunto
7. Indonezyjskie koleje na You Tube
8. Dżakarta
9. Yogyakarta
10. Subaraya
11. Bandung

Indonezja to bardzo duży kraj, lecz mało popularny wśród polskich turystów, przez co na stronach polskojęzycznych nie ma zbyt wiele informacji na temat tamtejszych kolei. Na stronach anglojęzycznych informacje są często rozbieżne. Podam tylko podstawowe z nich.

Indonezja to mnóstwo wysp. Według różnych źródeł 17 i pół tysiąca, do ponad osiemnastu tysięcy. Nieważne, i tak nie starczy czasu na zwiedzenie wszystkich. Miłośników kolei zainteresują tylko dwie wyspy - Jawa i Sumatra, bowiem tylko na nich jeżdżą pociągi. Na indonezyjskiej części Borneo nie ma pociągów, natomiast po stronie malezyjskiej kursują pociągi Sabah State Railway.

1. ROZKŁAD JAZDY I CENY



www.kereta-api.co.id - w 2013 roku strona kolei indonezyjskich zmieniła szatę graficzną, poprawiła się funkcjonalność, można również sprawdzić rozkład jazdy, obliczyć cenę i zarezerwować bilet, choć mogą być problemy z płatnością. Podstrony i rozkłady jazdy dostępne są tylko w języku indonezyjskim, ale bez trudnu można się połapać, ewentualnie można skorzystać z Google Translatora. Ważne, żeby po sprawdzeniu zapisać PEŁNĄ NAZWĘ pociągu, bowiem w Indonezji to właśnie nazwa jest najważniejsza.

www.krl.co.id - rozkład jazdy pociągów podmiejskich w Dżakarcie. Mapy, wiadomości itd. Wątpię, czy komuś się przyda, bo podróż pociągami podmiejskimi w tym mieście to sport ekstremalny.

www.indonesiaferry.co.id - rozkłady promów krajowych, między innymi promu z Merak do Bakauheni łączącego Jawę i Sumatrę.

www.pelni.co.id/?bhs=en - inny przewoźnik promowy, obsługuje między innymi promy na Borneo.

Koleją najlepiej podróżuje się po Jawie, linie kolejowe docierają do wszystkich największych miast. Po Sumatrze rozkładowo kursują pociągi pasażerskie tylko po linii Bandar Lampung - Palembang (wyjątek: Muzeum Kolejnictwa w Sawahlunto). Pociągi na Sumatrze nie różnią się niczym od tych na Jawie, trochę inne są jedynie krajobrazy, życie wokół trasy płynie jakby spokojniej i jest mniej turystów.


2. PODSTAWOWE INFORMACJE



- aktualny rozkład jazdy można sprawdzić na stronie kolei indonezyjskich(odnośnik na górze). Strona jest dostępna tylko w języku indonezyjskim, lecz dzięki intuicyjnemu interfejsowi można bez problemu sobie poradzić. Uwaga na nazwy stacji.

- w klimatyzowanych pociągach należy przygotować się na chłód. Klimatyzacja często jest puszczona "na maksa" i łatwo o przeziębienie.

- nie ma problemów z zaopatrzeniem się w żywność podczas podróży pociągiem. W pociągach dalekobieżnych są wagony restauracyjne oferujące smaczne posiłki po cenach wyższych niż w zwykłych barach, lecz będących w zasięgu przeciętnego turysty. Na każdej stacji do pociągów wchodzą różni handlarze, grajkowie, żebracy itp., oferujący najróżniejsze towary, w tym również jedzenie.

- 1 marca 2012 został wprowadzony całkowity zakaz palenia w indonezyjskich pociągach. Wcześniej palenie było zmorą niepalących podróżnych. Według informacji na forach zakaz nie zawsze jest przestrzeganych, często pali się w przejściach pomiędzy wagonami lub w toaletach. Co ciekawe, do niektórych papierosów w Indonezji dodaje się kawałki gwoździka, aby dym miał przyjemny zapach.

- na Bali nie ma pociągów, lecz można kupić bilet pociąg + autobus + prom + pociąg umożliwiający turystom wygodną podróż na tę wyspę.

- problemem, podobnie jak w innych azjatyckich krajach, jest obrzucanie pociągów kamieniami przez dzieci na wioskach. Należy uważać, bowiem kamienie potrafią uderzy w szybę w najmniej spodziewanym momencie. Na jednym z blogów podróżniczych znalazłem następującą relację: Nagle huk! Sekunda oszołomienia. Co jest grane? Stłuczona szyba. Tuż przy mojej twarzy, niespodziewanie i z głośnym akompaniamentem jakby pękającego balonu, rzucony przez jakiegoś dzieciaka kamień (lub inny przedmiot) stłukł moją szybę. Całe okno nie zostało na szczęście rozbite na kawałki, szyba pokryła się jedynie wieloma pęknięciami. Co tu ukrywać, przestraszyłem się, ale nie tylko ja. Wszyscy sąsiedzi patrzyli co się stało. Okna w indonezyjskich pociągach pokryte są wieloma tego typu „ozdobami”. Podróżując innym razem koleją, na własne oczy widziałem, jak jakiś chłopaczek rzucał w pędzący skład plastikową butelką. Dowiedzieliśmy się później, że wśród wiejskich dzieci krąży legenda, według której, jak się trafi w jakiś konkretny punkt jadącego pociągu, to wylecą z niego pieniądze. Który więc z młodocianych bohaterów nie zechce spróbować?(źródło: mpkpoland.weebly.com) .

- w czasie ramadanu bilety na pociągi są wykupione już tydzień przed odjazdem większości pociągów.

- w Indonezji sprzedaje się tylko tyle miejscówek, ile jest miejsc. Nie dotyczy to pociągów podmiejskich na Jawie.

Indonezyjskie pociągi mają trzy klasy:
ekonomi (eko)- najgorsza i najtańsza klasa. Bez klimatyzacji. Nie ma co się obawiać jakichś nieludzkich warunków, choć jest bardzo popularna ze względu na cenę .
bisnis (bis)- w zależności od pociągu może być z klimatyzacją lub bez. Wagony bezprzedziałowe.
eksecutif (eks)- najdroższa i jednocześnie najwygodniejsza klasa pociągów. Nowoczesne wagony bezprzedziałowe. Wygodne fotele lotnicze, klimatyzacja, całkowita rezerwacja miejsc. W każdym wagonie telewizory LCD. Zalecana na długie podróże.

W Indonezji kursuje wiele rodzajów pociągów. Najczęściej spotkamy się z pociągami podmiejskimi w okolicach Jakarty. Są to stare, niewygodne i zatłoczone pociągi, ludzie podróżują nawet na dachach (w mediach było głośno o montowaniu betonowych kul na trasach w celu odstraszenia gapowiczów). Najwygodniejsze pociągi dalekobieżne o nazwie "Argo" prowadzą tylko wagony klasy Ekscecutif, podobnie jak nocne pociągi "Bima". W nocnych pociągach nie ma wagonów sypialnych, są tylko fotele wypoczynkowe.

Ogólnie koleje indonezyjskie swoim poziomem mogą pozytywnie zaskoczyć turystę znającego Indonezję z doniesień medialnych. Pociągiem warto się przejechać choćby ze względu na piękne krajobrazy. Nie jest jednak idealnie. Zdarzają się opóźnienia oraz kradzieże. Nie powinno nas to zniechęcić do podróży, ponieważ tak jest wszędzie.

Obecnie planuje się budowę kilku szybkich linii oraz są wprowadzane do eksploatacji nowe pociągi w większości produkcji indonezyjskiej.


Indonezyjski pociąg regionalny
(źródło: materiały prasowe Kereta API)

Indonezyjski pociąg dalekobieżny
(źródło: materiały prasowe Kereta API)

3. POCIĄGI RETRO W SURAKARCIE



Oprócz regularnych pociągów kolei indonezyjskich, w mieście Surakarta organizowane są wycieczki pociągiem turystycznym uruchamianym okazyjnie przez prywatnego przewoźnika oraz przez władze miasta jako środek transportu dla mieszkańców. Przejazd pociągiem turystycznym kosztuje 8 razy więcej niż przejazd dla mieszkańców. Pociąg zestawiony jest z lokomotywy parowej oraz wagonów w stylu retro, ewentualnie wagonów otwartych. Oprócz przejazdu przygotowano bogaty program towarzyszący. Według różnych stron pociągi kursują raz dziennie w soboty i niedziele.

Przejazd odbywa się na okrężnej trasie z/do stacji kolejowej Purwosari. Trasa jest wyjątkowa, ponieważ duża jej część prowadzi przez centrum Surakarty, a przejazd pociągiem ulicami dużego miasta to niezapomniane przeżycie dla każdego podróżnika. Takich tras jest bardzo mało. Łączna długość trasy (tam i z powrotem) to ok. 11,2 km, a podróż powrotna trwa 3 godziny.

Szczegóły wraz z cenami i zdjęciami: www.solosteamloco.com"
Pociąg Solo Steam Loco na You Tube

4.KOLEJKA LEŚNA W CEPU



Kolejka leśna w Cepu to kolejna z atrakcji turystycznych przeznaczonych dla miłośników kolei w Indonezji. Kolejka w 2007 miała zostać udostępniona na specjalne przejazdy turystyczne. Pociągi miały być zestawione z wagonów odkrytych ciągniętych przez lokomotywę parową. Niestety, nie wiadomo czy kolejka kursuje, bowiem rejon Cepu musi często borykać się ze skutkami klęsk żywiołowych.

Fotoreportaż

5. MUZEUM KOLEJNICTWA W AMBARAWIE



Ambarawa podczas holenderskich rządów kolonialnych była bazą wojskową oraz węzłem kolejowym kolejek zębatych łączących Ambarawę z okolicznymi miastami. W 1976 zostało tam założone muzeum kolejnictwa. Kolekcja liczy 21 lokomotyw parowych (wg. innych źródeł 22) , dodatkowo zwiedzający mogą zobaczyć stare urządzenia, wyposażenie, a także przejechać się zabytkowym pociągiem do pobliskich wiosek Bedono (9 km - kolejka zębata)oraz Ambarawa - Tuntang (10 km). W obu przypadkach podróże tam i z powrotem trwają około dwóch godzin . W 2009 koleje indyjskie ustanowiły osobny wydział (departament) zajmujący się konserwacją i ochroną zabytków kolejowych, więc jest szansa, że kolekcja będzie się powiększać.

Pociąg Ambarawa - Bedono
Trasa Ambarawa - Bedono z lokomotywy

6. MUZEUM KOLEJNICTWA W SAWAHLUNTO



Muzeum Kolejnictwa w Sawahlunto (Zachodnia Sumatra) oferuje zwiedzającym możliwość obejrzenia kolekcji urządzeń kolejowych, wagonów, zdjęć, dokumentów itp. Od 2009 muzeum uruchomiło kursy dwóch pociągów turystycznych na trasach Padangpanjang - Sawahlunto (ciągnięty przez lokomotywę spalinową) oraz zabytkowy pociąg retro prowadzony przez lokomotywę parową na trasie Sawahlunto - Muara Kalaban.

Amatorska prezentacja Muzeum na You Tube
Krótki filmik pokazujący jeden z pociągów turystycznych

7. INDONEZYJSKA KOLEJ NA YOU TUBE



Odnośniki do wybranych filmów przedstawiających indonezyjską kolej.

Pociąg Argo Bandung-Jakarta
Wnętrze pociągu Argo - pokaz slajdów
Jeden z dworców kolejowych w Jakarcie
Stacja Surabaya Gubeng
Zatłoczony pociąg podmiejski w Jakarcie
Walka o miejsce na dachu pociągu podmiejskiego
Bazar przy torach w Jakarcie
Widoki z pociągu Bandung - Jakarta
Ciekawy filmik z podróży pociągiem Argo z Jakarty do Bandung
Pociąg Bima relacji Surabaya - Jakarta
Pociąg Jakarta - Yogyakarta
Ciekawy reportaż z podróży Jakarta - Yogyakarta
Pociąg na Sumatrze
Sumatra z okien pociągu

8. DŻAKARTA (JAKARTA)



Dzisiejsza Dżakarta to ogromna metropolia, moloch zbierający raczej negatywne recenzje wśród turystów. Miasto powstało w IV wieku, było wtedy stolicą Królestwa Sunda i nosiło nazwę Sunda Kelapa. Poźniej nazwa została zmieniona na Jayakarta, w okresie kolonialnym na Batavia, a dzisiejsza nazwa Jakarta pochodzi z czasów japońskiej okupacji Jawy. Stolica Indonezji zwraca uwagę turystów przede wszystkim ogromnymi kontrastami, tuż obok nowoczesnych budynków stoją slamsy, obok dziurawych dróg pojazdy mkną po ładnych szosach z niedawno wylanym asfaltem. Miasto poprzecinane kanałami i ściekami, wzdłuż których powstają dzielnice biedoty - do Dżakarty bowiem wciąż napływają mieszkańcy wsi i wysp w poszukiwaniu lepszego życia. Podobnie jak w innych krajach Azji Południowo-Wschodniej na ulicach można zauważyć chaotyczny ruch niezliczonych pojazdów.

Pod względem zabytków Dżakarta ustępuje innym azjatyckim stolicom. Stare Miasto jest niewielkie, tworzy je kilka uliczek i Plac Fatahillah. W rejonie tym zachowało się niezbyt dużo budynków z czasów kolonialnych, jednak w większości te budynki są bardzo zaniedbane, zarośnięte i robią wrażenie, jakby miały się rozpaść.

W kilku relacjach podróżniczych natrafiłem na ciekawostkę - w centrum miasta turyści zaczepiani są przez indonezyjskich uczniów, aby wypełnić specjalne formularze, które potwierdzą, że uczeń rozmawiał z nimi po angielsku. Uczniowie w ten sposób mają ćwiczyć swój język angielski, niektórzy chcą tylko, żeby się podpisać, inni chętnie porozmawiają oraz zrobią sobie zdjęcie. Podobne sytuacje zdarzają się w innych indonezyjskich miastach.

Ogólnie Dżakarta nie jest polecana przez podróżników, jednak dla większości turystów wizyta w tym mieście jest nieunikniona. Ma swoje uroki, ma też swoje wady typowe dla zakorkowanej, zatłoczonej aglomeracji. Wielu zwraca uwagę na wilgotne powietrze, które w połączeniu z zanieczyszczeniem spalinami znacznie utrudnia zwiedzanie.

Najważniejsze atrakcje Dżakarty:
- Taman Mini Indonesia (skansen - Indonezja w pigułce)
- Muzeum Wayang (lalki teatralne)
- obelisk Monas (137 metrów, można wjechać windą na górę)
- Muzeum Malarstwa i Ceramiki
- ogród zoologiczny
- Muzeum Miejskie
- Muzeum Morskie
- stary port
- Pałac Prezydencki

Główny dworzec kolejowy w Dżakarcie to Jakarta Gambir, wybudowany przez Holendrów jeszcze przed drugą wojną światową i wyremontowany w latach dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku. Obecnie obsługuje połączenia dalekobieżne, przede wszystkim pociągi Argo. Dworzec Gambir to ładny, trzypiętrowy gmach, robiący bardzo dobre wrażenie na podróżnych. Stację łatwo odnaleźć, ponieważ leży tuż przy obelisku Monas.

Odjeżdżają stąd pociągi między innymi do miast Tegal, Jogyakarta (Yogyakarta), Surabaya, Bandung, Solo Balapan, Semarang Tawang i innych.

9. YOGYAKARTA



Yogyakarta nie mieści się nawet w pierwszej dziesiątce największych indonezyjskich miast, mimo to jest bardzo popularna wśród turystów. Być może dlatego, że w pobliżu znajdują się wielkie świątynie Borobudur i Prambanan. W relacjach podróżników przeważają jednak opinie, iż świątynie nie są tak rewelacyjne, jak podaje się w przewodnikach, a tłumy turystów odbierają tym miejscom urok. Sama Yogyakarta nazywana jest kulturalną stolicą Jawy, dumą miasta są miejscowe uniwersytety. Turyści chcący kupić lokalne pamiątki, mogą wybierać z szerokiej oferty pobliskich wsi specjalizujących się w różnych rzemiosłach, z których najbardziej znane to sztuka barwienia tkanin "batik".

Sama Yogyakarta to ładne miasto, w którym znajdziemy zabytkowe ulice, ładne budynki i ciekawe miejsca. Warto tu zostać choćby na jeden dzień.

Najważniejsze zabytki i atrakcje:
- Pałac Keraton
- Muzeum Sonobudoyo (wieczorne spektakle teatru cieni)
- Zamek Wodny (Taman Sari)
- Purawisata (teatr na wolnym powietrzu)
- Targ egzotycznych ptaków

Yogyakarta posiada połączenia kolejowe z Dżakartą i Surabayą, nie ma również problemów z dotarciem do innych najważniejszych miejsc w Indonezji - można dojechać autobusem lub dolecieć samolotem.

10. SURABAYA



Surabaya pojawia się w materiałach źródłowych już w 1225 roku pod nazwą "Jung-ya-lun". W czasach kolonialnych w mieście znajdowała się wielka baza holenderskiej marynarki wojennej. Obecnie to drugie miasto Indonezji pod względem liczby ludności, ważny port morski i baza wypadowa na Bali. W mieście działa także międzynarodowy port lotniczy.

Pod względem zabytków i atrakcji turystycznych oferta wygląda dość ubogo, przynajmniej jak na miasto takiej wielkości. Symbolem miasta jest nie tak dawno wybudowany most drogowy o długości 5,4 km . Most łączy Surabayę z wyspą Madura i jest najdłuższym mostem w Indonezji. Na moście są dwa pasy w każdą stronę, pas awaryjny i wydzielony pas dla motocykli. Most pięknie wychodzi na zdjęciach w nocy dzięki iluminacji.

Najważniejsze zabytki i atrakcje:

- ogród zoologiczny (smoki z Komodo)
- Wielki Meczet (największy na wschodzie Jawy)
- Meczet Cheng Ho w stylu chińskim
- Mpu Tantular Museum
- Pomnik Bohaterów
- galeria handlowa Plaza Tunjungan (ponad 500 sklepów)
- House of Sampoerna (ekspozycja dotycząca papierosów Dji Sam Soe)
- kościół Gereja Perawan Maria Tak Berdosa
- świątynia buddyjska Sanggar Agung

11. BANDUNG



Bandung to czwarte miasto Indonezji pod względem liczby ludności (wg geonames.com). Położone około 170 kilometrów od Dżakarty bywa częstym celem podróży turystów ze względu na przyjemny klimat. Bandung leży na wysokości około 700 m n.p.m. i przez cały rok jest tu chłodniej niż w Dżakarcie. Samo miasto nie ma szczególnych atrakcji. To zakorkowany moloch. W czasach kolonialnych wypoczywali tu Holendrzy z Dżakarty, a miasto było nazywane "Paryżem Jawy". Dziś trudno nazwać tak to miasto, dlatego często nazywa się je "miastem kwiatów".

Z ważniejszych atrakcji turystycznych należy wymienić ogromny park pełen bananowców w dzielnicy Dago, Jeans Street - gdzie można kupić najróżniejsze ubrania z dżinsu - przez wielu ulica uważana za tandetę i kicz. Raczej negatywne recenzje zbiera także miejscowy ogród zoologiczny. Dużo lepiej wypada park rozrywki Trans Studio Bandung o powierzchni 4,4 ha. Miasto jest również doskonałą bazą wypadową do pobliskiego wulkanu Tangkuban Perahu.

Do Bandung można dojechać między innymi pociągiem z Surabaya. Pociąg jedzie piękną trasą, a po drodze przejeżdża po znanym, drewnianym wiadukcie. Najlepiej wybrać komfortowy pociąg Argo Wilis zestawiony z wagonów eksekutif, bowiem trasę liczącą 696 kilometrów pociąg pokonuje w ponad 11 godzin.

Z Jakarty do Bandung pociągi kursują bardzo często. Trasę o długości 173 km pokonują w trzy godziny.