Świat Podróży Kolejowych

Obserwuj nas


Mapa odwiedzin


Statystyki od 25.04.2017 r.

Free counters!
Strona zakończyła działalność. Informacje w artykułach mogą być nieaktualne.

MIASTA PÓŁNOCNEJ SZWECJI




Szwecja Północna to obszar otwartych przestrzeni, dziewiczej przyrody i surowego klimatu. Przez Szwecję Północną przebiega kilka linii kolejowych, w tym linia Sztokholm - Narvik. Tereny te zachwycają swym pięknem, jednak życie tutaj nie należy do łatwych. Jeśli ktoś zdecyduje się wybrać na wycieczkę, powinien zatrzymać się w kilku najładniejszych miastach, które zostały krótko opisane. Przy doborze miast za punkt graniczny oddzielający Szwecję Centralną od Szwecji Północnej przyjąłem linię kolejową Sundsvall-Ange-Östersund-Storlien.

Östersund



Östersund to jedno z największych na północy Szwecji, przez większość publikacji zaliczane do środkowej Szwecji. Jednak po spojrzeniu na mapę kolejową zdecydowałem się umieścić je tutaj. Dużym atutem miasta jest położenie nad jeziorem Storsjön - miłośnicy spacerów oraz jazdy rowerem mogą przez cały dzień przemierzać brzegi ogromnego jeziora.

Östersund posiada bardzo dobre bezpośrednie połączenia kolejowe ze Sztokholmem (pociąg nocny), Sundsvall oraz Storlien, skąd można kontynuować podróż do Trondheim. Warto wspomnieć, że linia do Storlien należy do najpiękniejszych linii kolejowych w Szwecji. Dworzec kolejowy to mały, bardzo ładny budynek, w którym czynne są kasy biletowe, a podróżni mogą skorzystać z prysznica.

W centrum miasta nie znajdziecie typowych zabytków, godny uwagi jest tzw. "Fake House", czyli imitacja domu wykonana na murze. Z daleka może wyglądać jak prawdziwy dom. Najważniejsze miejsce w centrum to Prästgatan - uliczka sklepików i kawiarenek pełniąca funkcję deptaka. Poza tym zwraca uwagę budynek ratusza.

Z Östersund prowadzi most na największą wyspę na jeziorze Storsjön - Frösön. Z wieży widokowej na najwyższym punkcie wyspy można podziwiać piękną panoramę Östersund i jeziora. Na wyspie, oprócz licznych ścieżek turystycznych znajduje się kościółek z przykościelnym cmentarzem oraz lotnisko Östersund, do którego doprowadzono drogę szybkiego ruchu.


Panorama miasta
(aut. Lars Falkdalen Lindahl, lic. CC, źródło: Wikimedia Commons)

Dworzec kolejowy
(aut. Ulff, lic. CC , źródło: Wikimedia Commons)

Sundsvall



Miasto o podobnej wielkości co Östersund, znane głównie miłośnikom tanich lotów, bowiem czasami można zakupić niedrogie bilety lotnicze z Polski na pobliskie lotnisko. Sundsvall to stolica regionu Norrland.

Jeśli chodzi o samo miasto, nie znalazłem zbyt wielu informacji o zabytkach i atrakcjach turystycznych. Być może wynika to z faktu, że miasto zostało czterokrotnie zniszczone przez pożar, a później odbudowane. Na zwieńczeniu jednego z budynków zainstalowano figurkę smoka, który ma chronić miasto przed pożarami (budynek wybudowano w 1890 roku). Smoki są symbolem miasta i pojawiają się na wielu innych budynkach.

Z innych godnych uwagi obiektów należy wymienić pomnik Gustawa Adolfa II stojący na głównym placu miasta, piękny ratusz wybudowany w latach 1889-1891 na miejscu starego zniszczonego przez pożar oraz kilka budynków w okolicach głównego placu. Ofiarą pożaru w 2005 padł jeden z najładniejszych budynków w Sundsvall na placu Olafa Palme.

Obecnie Sundsvall ma charakter przemysłowy, aczkolwiek centrum na zdjęciach prezentuje się bardzo ładnie. Jak można przeczytać w materiałach informacyjnych, większość budynków w centrum zajmują banki, instytucje finansowe, a w mieście znajdziemy znane kasyno, którego budynek służył kiedyś jako dworzec kolejowy. Można się domyślać, że jest to drogie miasto.

Miłośnicy aktywnej turystyki mogą przebierać w atrakcjach w okolicy - mnóstwo szlaków, wzgórza, morze i znakomicie rozwinięta infrastruktura. Do Sundsvall kursują bezpośrednie pociągi ze Sztokholmu (Sztokholm - Lulea). Lotnisko znajduje się daleko od miasta.


Dworzec kolejowy
(aut. Larskallin, lic. CC, źródło: Wikimedia Commons)

Główna ulica
(aut. Asa Grip, mat. promocyjne , źródło: Wikimedia Commons)

Umea



Umea to największe miasto północnej Szwecji. Nazywana jest "Miastem Brzóz", bowiem w centrum rośnie ponad 3000 drzew tego gatunku. Brzozy zasadzono po wielkim pożarze w 1888 roku. W Umei wybudowano wtedy szerokie aleje, a brzozy miały chronić przed przenoszeniem się ognia z domu na dom w przypadku wybuchu pożaru. Mieszka tu sporo Polaków, którzy utworzyli stowarzyszenie o nazwie "Piast".

Mimo swojego położenia geograficznego miasto prężnie się rozwija. Przyciąga do siebie młodych, wykształconych ludzi. Swoją siedzibę ma tu uniwersytet, gigantyczny szpital uniwersytecki oraz równie duże centrum sportowo–rekreacyjne. Dumą miasta jest biblioteka publiczna.

Zaletą Umei są bardzo dobre połączenia komunikacyjne. 4,5 km na południe od miasta znajduje się lotnisko, zatrzymują się tu pociągi Sztokholm - Lulea, a z pobliskiego portu kursują bezpośrednie promy do fińskiej Vaasy. Dla mieszkańców Umei najpopularniejszym środkiem transportu są rowery - wybudowano tu ponad 170 kilometrów ścieżek rowerowych.

W lecie odbywa się tu szereg imprez na świeżym powietrzu, a dzięki bogatej ofercie kulturalnej miasto uzyskało tytuł Europejskiej Stolicy Kultury w 2014 roku.

Jest to również miasto wielokulturowe, ale dużo bezpieczniejsze niż inne miasta, które są zalewane przez imigrantów.

Lulea



Główny ośrodek regionu Norrbotten znanego z surowego klimatu. Do Lulei dojeżdżają pociągi nocne ze Sztokholmu, norweskiego Narwiku, oprócz tego uruchamiany jest pociąg Intercity Lulea - Kiruna oraz regionalne Lulea - Boden i Lulea - Umea.

Najważniejszym zabytkiem w Lulei i okolicy jest Gammelstad - kompleks parafialny składający się z kościoła oraz ponad 400 domków tworzących miniaturowe miasto. Zabytek w 1996 roku został wpisany na Listę światowego dziedzictwa UNESCO. W domkach mogą przenocować pielgrzymi wybierający się w dalszą podróż lub wierni zmuszeni do pozostania na noc z powodu trudnych warunków atmosferycznych. W domkach 253-254 w miesiącach letnich działa punkt informacji turystycznej.

W Lulei i okolicy działa kilka interesujących muzeów. Najważniejsze z nich to Muzeum Norrbotten. Jak w większości muzeów regionalnych, również tutaj przygotowano ekspozycje dotyczące historii regionu, znalezisk archeologicznych, bogatą dokumentację fotograficzną. Muzeum mieści się w budynku wybudowanym w 1936 roku.

Inne ciekawe muzea to małe Muzeum Połowu Fok, podobno jedno z największych w Szwecji muzeów kolejowych "The Bothnia Railway Museum" oraz Muzeum Lotnictwa.

W pobliżu Lulei warto zajrzeć do małej wioski Ale, gdzie można zwiedzić stary tartak i inne budynki przemysłowe, a przy okazji dowiedzieć się wszystkiego o historii przemysłu w regionie.

Miłośnicy spacerów po wyspach na wyciągnięcie ręki mają archipelag Lulea składający się z ponad siedmiuset wysp i wysepek, z których największą jest wyspa Sandön. W miesiącach letnich wyspy to idealne miejsce do pieszych wędrówek po lasach i piaszczystych, czyściutkich plażach, gdzie jednak niezbyt ciepła woda nie zachęca do kąpieli.

Kiruna



Miasto Kiruna znajduje się na linii kolejowej Lulea - Narvik. Znane jest ze złóż żelaza intensywnie wydobywanego w tamtym rejonie. Dlatego krajobraz Kiruny może zdziwić. Niedaleko miasta znajdują się liczne hałdy kopalniane służące jako stoki. Taki krajobraz księżycowy zupełnie nie pasuje do Szwecji.

Dla turystów Kiruna może być atrakcyjna od maja do lipca. Przy odrobinie szczęścia można zaobserwować zorze polarne, a temperatury w tych miesiącach są znośne. Mimo to dają się we znaki komary.

Miasto leży w regionie Norrbotten, w krainie Laponii. Jest najdalej wysuniętym na północ szwedzkim miastem. Kiruna pojawia się w polskich mediach bardzo rzadko, ostatnio informowano o niej w kontekście hotelu wykutego w lodzie (tak naprawdę znajduje się w Jukkasjärvi - 20 kilometrów od Kirunu) oraz w sprawie planów przeniesienia miasta z powodu eksploatacji złóż żelaza.

Jedynym godnym uwagi zabytkiem jest miejscowy kościół - piękny, drewniany obiekt zaprojektowany przez Gustawa Wickmana na wzór lapońskiego namiotu. Budowa kościoła została ukończona w 1912; jest on darem kombinatu górniczego dla mieszkańców. W 2001 kościół został wybrany najpiękniejszym budynekiem w Szwecji.

W Kirunie brakuje rąk do pracy, ale jest to spowodowane tym, że panuje tu bardzo surowy klimat, a dłuższy pobyt w tym mieście działa bardzo depresyjnie i niewielu to wytrzymuje. W relacjach z podróży często mówi się o tym miejscu, że to właśnie tam diabeł mówi dobranoc.


Zabytkowy kościół
(aut. Helleborus, lic. GNU, źródło: Wikimedia Commons)

Panorama
(aut. Johan Aurelius, lic. GNU. , źródło: Wikimedia Commons)